صدای قدمهای بهار را میشود شنید وقتی پچپچكنان با زمستان حال و احوال میكند و تا سال دیگر بدرقهاش كه خدا پشت و پناهت باشد؛ حالا وقت خداحافظی است.
همه چیز در حال تغییر است؛ دیگر از رخوت و سردی خبری نیست درختان مرده با همان جوانههای كوچکشان كه به اندازه سر سوزن سبز شدهاند، اعلام آمادگی میكنند كه ای بهار ما پشت سرت هستیم و نشانهای میشویم تا آفریدههای خدا با دیدن سبزی، شكوفه و نشاط قلب یخ زدهشان را بار دیگر جلایی دهند؛ مثل ما دست از اضطراب نبودن و بودنهای تكراریشان بردارند و خلاصه نو شوند.
سجده در لحظهی تحویل سال چه صفایی دارد وقتی من و او، تنهای تنها سال نو را آغاز میكنیم و با نجوای خودمانی حرف میزنیم كه \"سبوح قدوس رب ملائكه و الروح\"و یا آن ذكر عاشقانه یونس در دل نهنگ كه« لااله الاانت سبحانك انی كنت منالظالمین».
از حال و احوال و عیدیدادن نگو كه برای خودش خاطرهای میشود. وقتی بچهها یكسال دل خوش كردهاند به همین پولهایی كه لابه لای صفحات قرآن میگذاریم و با لبخند و از سر ذوق، عیدی میدهیم.
دراین میان، دید و بازدید هم برای ما ایرانیها، آداب خاص خودش را دارد، چه خوب که دقت كنیم این رسوم ایرانی كمرنگ نشوند؛ مخصوصاً اگر بیماری در همسایه و اقوام میبینیم نگوییم ای بابا اول سالی حالمان گرفته میشود باشد برای بعد.
چه خوب كه در این سال نویی سری به سكونتگاه دائمیمان در حوالی شهر بزنیم و سبزه و سنبلمان را با آنهایی كه به ظاهر از پیش ما رفتهاند تقسیم كنیم و از آنها بخواهیم برایمان دعا كنند.
همچنین روزهای ابتدای سال فرصت خوبی است تا ژستهای پدرانه و مادرانه را كنار بگذاریم ،با یك سبد خوراكی و چای و بدمینتون به چمن زاری برویم و با سفرهای كمهزینه درونشهری، لحظات شادی را با اهل خانه بگذرانیم. مهم نیست طول این سفرها چقدر باشد. بلكه عمق آنها و میزان رابطه ما با فرزند و همسرمان، خیلی مهمتر است.
عید امسال هم مثل تمام سالهایی که ازخدای مهربان عمر گرفته ایم مثل برق و باد می آیدو می گذرد؛تاچشم باز کنیم می بینیم سال 90 هم باتمام خاطرات تلخ و شیرینش تمام می شود، اما یک شروع همراه با توکل و برنامه ریزی، می تواند پایان خوشی را برای مارقم بزند
نوروز كه هرچمن، دل افروز بود نقش گل و خار، عبرتآموزبود
گرجامه به جان زمعرفت نو گردد هر روز به دل نشاط نوروز بود. (منوچهر دامغانی)
