_ خود آگاه بودن، خدا آگاه بودن است _ فراموش کردن نفس،فراموش کردن خداست _ آن که خدا را فراموش کند ، خود را فراموش کرده و آن که خودش رابازیابد، خدا را بازیافته _ خداوند از روح خویش در تو دمیده است؛پس چرا همچون گدایان زندگی میکنی؟! _ خودشناسی تو را باخود میبرد و به خدا میرساند _ میان ما و خدا ،خود ما ایستاده ایم _ خدا یا با همه کوچکی ام ،یک چیز بیشتر از تو دارم و آن خدایی به بزرگی توست _ من اصیل ، در آدمی همان من ملکوتی است که نفخه ای از روح الهی در اوست _ هنگامی که در خانه دلت را گشودی ، خدا را آن جا نشسته میبینی _زمین و آسمان گنجایش خداوند را ندارند،به وسعت دل آدمی بنگر که عرش خداست _ زائر خویشتن زائر خداست _ این خداست که خود را در سیمای شکوفه های درخت وجود انسان هویدامیکند؛آیا رایحه ی خدا را استشمام نمیکنی